Auteur/autrice : anais-aba

Totun, que l’aperam era Capitala O dilhèu que s’enganam de vila, Luènh deras montanhas nostas Oc, tiò, quiò o non,  Se s’arrestam aras diferencias nostas Alavetz que passam a costat d’ua riquessa. Vist eths nombrós parlars nostes, Ignorants son eths de qui dobtan, Locutors o desconeguts dera lenga :  A vista de nas o adishatz qu’ei pro…

Lanas, deceme 2025 — Cada annada, quan eth ivèrn qu’ei a installar-se, ua tradicion que torna prénguer vita enas bòrdas, entre eths bòscs de pins e eths camps de milhòc. Un moment aon era familha e eths amics que s’arretròban, ad entorn deths guits. Qu’ei un temps quasi suspendut dens eth silenci deth parçan, sonque trencat peths bruchs…

Ath còr deths Pirenèus, cadena majestuosa e discrèta entre França e Espanha, eths soms non se mesuran pas sonque en mètres. Eth mot pireneïsme, com un chebit, qu’evoca eth amor incondicionau entad aquestas montanhas sauvatjas, mensh autas qu’eras suas sòrs alpinas, mès tan ensabatairas. Atièu, non hèm pas sonque pujar un som, qu’escotam eras istuèras,…

Que i a un quauqu’arren de magic a cultivar eth noste casau. Atièu era prima que’s desvelha un dret mes tardièr, eras geladas que’s hen véger quan pensam qu’ei acabat. Mès que cau tostemps escotar era tèrra e era bohada dera montanha. Cada arrecòlta qu’ei mercé-s aths nostes esfòrçs e ara natura. 🍂 Er’automna : temps…

(o quin un tròç de metau torçut e ua pelòta de hiu qui’s poden transformar en obratge vertadèr !) Que disem « cluishet » e eth monde que s’imagina ua mameta dab un cabilh qui compta eras suas malhas. Vertadièra enganada. Eth cluishet qu’ei en realitat ua arma secreta mès era sua arreconeishença n’ei pas encara pro…