Er’escòla que s’accaba e eth aire deras vacanças que’s lheva.
Partir de casa dab sonque çò que cau enas saquetas. Cargar era tenda ath guidon e de que minjar enas horcas, shens desbrembar eras petitas cadièras leugèras. Atau qu’ei era cargason entà anar ara descobèrta dera Bretanha e plonjar dens eths beròis païsatges ara fòrça deras camas.
Aqueste viatge qu’ei hèra mes qu’ua simpla passejada en bicicleta. Qu’ei ua faiçon de ligar dus territòris, duas culturas e duas lengas regionalas qui, a maugrat dera distància, partatjan ua madeisha volontat de hèr víver eth sué patrimòni. Deth occitan ath breton, cada estapa qu’ei eth parat de descobrir un país, ua istòria e ua identitat. Qu’ei tanben ua faiçon de prénguer eth temps, d’escotar eths sons dera natura e d’encontrar monde fièrs deth loé país.
Dab era bicicleta, era libertat qu’ei totala. Pas d’oraris, pas d’itinerari definitiu. Eth traçat que pòt evoluar segon eras sensacions, eth temps o eras envejas de descobrir un camin o ua plaja. Cada dia qu’ei diferent, e aquò qu’ei ua part dera magia d’aquesta aventura. A còps, ua petita arrota desconeguda que mia a un bèth véger meravilhós o tà un pòrt tipic aon ei agradiu de hèr ua pauseta.
Que pensam minimalista, peth equipament com peras espèras. Un carrat d’èrba que nos encanta e era tenda que desveng un luòc particular, qu’esperam era jornada tota e que hicam en plaça devath eth cèu estelat. Aqueste biais de viatjar que hèr apreciar eras causas simplas e que balha un vertadèr sentiment de libertat.
Eth camin que traversa còstas, bòscs, lanas e petits vilatjòts. Entre Vanas, Quemper, Ploguernau e Pimpòu, autan d’endrets de qui nos despaïsan. E non ! Era Bretanha n’ei pas tostemps plana… Quauquas pojadas que hèn pensar aths nostes tucs pirenencs, dab un desnivèu plan important, de que musclar eras nostas popas deras camas !
Totun, cada esfòrç qu’ei arrecompensat. Ar’arribada d’ua estapa, arren n’ei melhor qu’un banh ena mar grana o ua escudèla de pomada acompanhada d’ua crespèra : « Ur banne chistr hag ur c’hrampouez », ua expression bretona de qui arresumeish tot e que vos cau sauvar.
Aqueste viatge que demorarà un beròi sovièr, entre esfòrç e libertat, qui confirma qu’era bicicleta ei un mejan incredible de descobèrtas.
dab er’ajuda d’Anna-Sofia LACASSAGNE
Laisser un commentaire