Eths prumèrs còps qu’era lenga occitana qu’a tocat eras mièuas aurelhas, non comprenguiái cap arrès. Bilhèu quauques mots que semblan ath francés. N’aviái cap aprés italian o espanhòu ara escòla. Alavetz, n’èri cap acostumada ara accentuacion d’aquera lenga. Eth mièu cerveth que cercava a arrevidar. Hèra concentracion qu’èra necessària enà pescar mots e ensajar de trobar eth sens deth lengatge que m’enviroava.
Quan èri era jornada tota a escotar era lenga, non podiái cap pus prénguer aqueth camin cerebrau de revirada. Alavetz, quauqu’arren d’estranh que’s botava en plaça en eth mièu cap. Que’m caliá deishar anar e convidar era lenga a dintrar tota soleta en çò mièu. Qu’èra ua navèra sensacion. Com cançons que s’encapan çaquela shens ac aver decidit. Aquí, ua dubèrtura sancèra ad aquera lenga èra en jòc. Aquò que s’aparentava a un biais ancestrau d’aprénguer a comunicar. Aquò l’aviái jà viscut eras prumèras annadas d’era mièua vita, quan naturaument e progressiuament eth lengatge deths que m’enviroavan èra vengut clar. Com a aquera epoca, eth hari-haròu que’s transformava en mots dam un sens.
Hèra contenta e susprèsa de capitar de comprénguer eth çò qu’escotavi e legissiái, que sentiái ua jòia interiora de jogar dam aquela capacitat adromida en eth mièu cervèth.
Mès, era estapa seguenta qu’èra de parlar ! Que’m caliá hèra umilitat e coratge enà gausar patolhar en ua navèra lenga. Acceptar d’aver un mishant biais de parlar, de massacrar era accentuacion, de hèr pècas a cada mots…
Eth çò que m’a hèra ajudada enà gausar parlar qu’èra d’èster regenta de mairala. Que’m caliá parlar occitan enà desvelopar era plasticitat cerebrala deths macipons. Qu’èra melhor enà eths d’escotar ua mishanta seconda lenga meslèu que d’aver sonque ua lenga mairala plan mastrisada. Alavetz, haut en devant !
Au briu deras mesadas, que sentishiái hèra de plaser dam aquera gimnastica cerebrala e qu’èri urosa d’ac partatjat dam macipons, dam collègas, dam vesins, …
Ara, que camini sus eth mièu camin de lenga : ua navigacion a còps complicada mès sovent gaujosa cap ath se, cap aths autis e cap ara cultura occitana !
Nadia Riboulet dab er’ajuda de Manon Pujol
Laisser un commentaire